| Львоў і BeFree |
[Aug. 13th, 2008|06:53 pm] |
Лета-2008 выдалася даволі багатым на беларускія і транспамежныя фэстывалі. «Басовішча», «Вольнае паветра», а хутка Be2gether і «Рок па вакацыях». Але BeFree, што адбыўся 9-10 жніўня ў Львове, вылучаецца сярод астатніх. Гэта новы беларускі фэст зусім побач зь Беларусьсю. Імпрэза была адразу заяўленая з размахам: дзьве сцэны ў цэнтры гораду, намётавае мястэчка, гурты, якія няшмат дзе пачуеш. Трэба адзначыць і канцэнтрацыю беларускіх вядомых калектываў, якія проста не зьмяшчаліся на сцэне, граючы звычайна па 30-40 хвілін. Таксама канцэрт наведала шмат польскіх, украінскіх і нават адзін францускі гурт. Чытаць
У Львоў я прыехаў ужо трошкі стаміўшымся, але наперадзе было яшчэ чатыры дні жэсьці! На вакзале мы сустрэлі яшчэ трох чалавек і накіраваліся шукаць намётавае мястэчка, што апынулася ня так лёгка. Фоты й камэнтары пад катам.
Мястэчка апынулася ня толькі на іншым баку горада, але яшчэ й у цэнтры парку, уяўляючага сабой зарослыя дрэвамі высачэзныя халмы. Пратопаўшы ўверх-уніз пару гадзінаў мы такі яго знайшлі. Праўда, канешне, аніякай аховы й арганізацыі, якія былі абяцаныя, яшчэ не было.
Наш асабісты намёт з блэкджэкам і шлюхамі зьлева
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif) kazak_by, зноў тая ж пузата хата й мора піва.
Мы й піўны музэй Львіўскага піва, дэгустацыя якога мы ў прынцыпе і праводзім.
Ну, пьянкі розныя, піцы й вуліцы
Самая высокая кропка Львова
misteriomoroz як помнік тубаргу
Кусок намётавага гарадка ў другі дзень. Намётаў апынулася нечакана шмат.
Мы ўжо ля сцэны
Каля другой паловы канцэрта пачаўся моцны дождж, што сталася, канешне, самым яскравым уражаньнем ад наведваньня Львова. Усе мокрыя мы спачатку паскакалі пад Зэт, стырылі ў кагосьці сьцяг, патаньчылі пад Владзівасток, што весела крычалі "Жыве Беларусь, Жыве". А вось вяртацца давялося на таксі жудасна мокрымі, дзе па шляху нас абрабавала татарская мафія й прасралі мы шмат грошай. Затым у намётавым мястэчку адзін намёт затапіла, а другі паваліўз пьяны Мароз, таму спалі мы ў маім. У мяне сдохлі навушнікі, стаў гадзіньнік і прмокла ўсё адзеньне. Карацей, гэта было страшна і лепш гэта не ўспамінаць) На наступны дзень мы здалі усё разам са здымачом у камэру захоўваньня, таму, на жаль, здымкаў другога дня няма. Іх можна паглядзець, напрыклад, у Slaver'a.
Дадому!
Вось такая вось песьня на многа куплетаф.. Назад ехалі цэлым натоўпам біфрыўцаў. Праўда, warkus і pacyfik, як сапраўдныя буржуі, ехалі ў купэ. Але ноччу усе павывальвалі на вуліцу, пачалі махаць сьцягамі й атрымалі ад украінскіх мянтоў. На дзіва, на мяжы нікога асабліва ня трэсьлі. |
|
|
